Onthuld: Glas in lood raam

maart 2017

Een kijkje in het proces van het glas-in-loodraam

De meesten zullen het al gezien hebben; er hangt opeens een glas-in-loodraam op het studieplein. De plannen voor een glas-in-loodraam zijn ontstaan bij het bedenken van de activiteiten voor het lustrum, maar helaas konden de nodige zaken niet geregeld worden voor die dag. Het plan leek van de baan, maar meneer Kleijne vond het maken van een glas-in-loodraam zo interessant dat hij er achteraan is gegaan en zijn V5 beeldende vorming-klas heeft uitverkoren om dit uitdagende project aan te gaan.

En dan begint het pas! We maken kennis met de vakmensen (Ronald Leusink, Jos de Jongh en Anouschka Gabriëls) die onze klas gaan begeleiden en krijgen uitleg over hoe zo’n raam gemaakt wordt. We beseffen ons al vrij snel dat er veel meer bij komt kijken dan je in eerste instantie zou denken.

Het begint met het maken van een ontwerp. We hebben de keuze tussen een bestaand ontwerp, of er met z’n allen één maken. Als enthousiaste klas, kiezen wij uiteraard voor de tweede optie. Om tot een goed ontwerp te komen, maken we eerst allemaal een schets, waaruit uiteindelijk verschillende elementen worden gekozen. Vervolgens maken we weer allemaal een schets, met de gekozen elementen erin. Een aantal van die schetsen gecombineerd, geeft het ontwerp wat nu te bewonderen is.

Het ontwerp wordt opgedeeld in 15 stukken, en iedereen, inclusief meneer Kleijne, kiest een stuk. Vervolgens krijgt iedereen twee mallen van hun stuk, waarvan één volgens de lijnen uitgeknipt moet worden. Zo maken we de mallen voor de losse stukken glas die we gaan maken. Als dat klaar is, gaan we eindelijk met het glas aan de slag. Voor één stuk glas, moeten we iedere keer hetzelfde riedeltje afgaan: het stuk aftekenen m.b.v. het malletje, zo netjes mogelijk uitsnijden en dan nog het glas slijpen, zodat je de lijnen van het aftekenen niet meer ziet. Soms moest een stuk ook nog gezaagd worden, als er een soort inham is; met het snijden kan die hoek niet gemaakt worden. Op die manier doen we al onze stukken, wat voor sommige mensen wel meer dan veertig is! 

De volgende stap, het lood zetten, is soms een heel gepuzzel. Het moet heel strak zitten en om het glas zo strak mogelijk in het lood te drukken, slaan we spijkers in onze werkplank tegen stukken glas aan, zodat die niet wegschuiven. Soms komen we erachter dat we een loodstaaf al hebben afgeknipt, terwijl het eigenlijk handiger is om die door te laten lopen. Op die momenten zijn we erg blij met de mensen die ons helpen met dit project.

De laatste stap, het solderen van de loodverbindingen, wordt gedaan door de vakmensen. Wanneer vervolgens alle raampjes klaar zijn, worden ze in het frame op het studieplein bevestigd en kan iedereen genieten van het glas-in-loodraam.

Het was een leuke en uitdagende opdracht en ik spreek namens iedereen als ik zeg dat we ons bevoorrecht voelen dat we dit hebben mogen doen.

Kirsten Vos, Vwo-5

 

« ga terug