SMC verovert brons én individueel zilver bij NK Schoolschaken

Dit jaar deed het St. Michaël College voor de zesde keer mee aan de Nederlandse Kampioenschappen Schoolschaken. Tot nu toe was het ons nog niet gelukt om ons als team te kwalificeren voor de finale in Wijk aan Zee, al wisten vorig jaar twee individuele spelers dit wel te bereiken.

SMC voor de zesde keer naar het NK Schoolschaken

Dit jaar liep het anders: al in de eerste van de drie voorrondes werd het felbegeerde finaleticket binnengesleept. Het scheelde zelfs niet veel of we hadden twee teams mogen afvaardigen. Ook dit jaar wist een speler zich individueel te plaatsen voor de finale.

Twee SMC-deelnames in de finale

In januari mochten we met een team van vijf spelers (vier bordspelers en één reserve, die tussen de rondes rouleert) uitkomen in de beginnerscategorie. Daarnaast mocht Derin zijn schaakkunsten tonen in de finale van de categorie leerjaar 1 en 2.
Hoewel de categorie “beginners” heet, betekent dit voor de schaakbond slechts een rating onder de 1000. De partijen bewezen al snel dat dit beslist geen debutanten waren. In de hogere categorieën lag het niveau nóg hoger: in de open categorie speelde zelfs de Nederlands kampioen tot 18 jaar mee — en hij eindigde uiteindelijk slechts als derde.

Een vliegende start

De eerste ronde speelde ons team tegen het Hyperion Lyceum (ja, die met de glijbaan). Nog geen paar minuten na de start kwam Kai breed glimlachend melden dat hij al gewonnen had. De goede resultaten bleven binnenstromen. Alleen Boaz aan bord 1 baalde dat hij een eindspel met een pion meer nét niet wist te winnen. De eindstand: een overtuigende 3,5–0,5.
Ronde twee verliep bijna identiek. Wéér stond Kai veel te snel naast me met het eerste punt, en opnieuw werd het 3,5–0,5. Het team wierp alvast hoopvolle blikken op de bekers en medailles die op de prijzentafel stonden te glimmen.

Reality check

De derde ronde zette ons echter weer ruw met beide benen op de grond. Tegen het tweede team van het Erasmiaans Gymnasium verloren we met 0,5–3,5. Alleen Julia, onze latere topscorer, wist een half punt binnen te halen.
Ook de vierde ronde, tegen Gymnasium Haganum (inderdaad, veel gymnasia aanwezig), liep niet zoals gehoopt. Wederom redde Julia de eer met een punt.

Strijd om brons

Met deze uitslagen waren de eerste twee plaatsen uit zicht, maar brons was nog haalbaar. Daarvoor moest er gewonnen worden van de koploper: het eerste team van het Erasmiaans Gymnasium. Een gelijkspel zou theoretisch kunnen volstaan, maar al snel werd duidelijk dat een overwinning nodig was.
Het begon stroef: Kai verloor nipt. Gelukkig sloegen Boaz en Julia terug, waardoor we met 2–1 voor kwamen. Nu hoefde alleen Noud nog een half punt binnen te slepen. Toen ik ging kijken, stond hij een toren voor, maar na een foutje was de winst ineens verdwenen. Dat was nog niet rampzalig, maar toen hij nóg een stuk weggaf, leek het echt mis. Gelukkig liet zijn tegenstander hem ontsnappen en onder denkbeeldig luid gejuich (want ja, in een schaakzaal moet je stil zijn) sleepte hij een remise uit het vuur. Eindstand: 2,5–1,5. Brons!

Individueel succes: zilver voor Derin

Ondertussen speelde Derin zijn individuele competitie tegen vijf andere spelers. Hij schat zijn kansen altijd realistisch in en gaf vooraf al aan dat er maar één echt serieuze tegenstander was. Dat bleek te kloppen: vier van zijn vijf partijen won hij, al ging dat niet altijd even soepel.
In de beslissende partij begon hij sterk: een pion voorsprong en een groot positioneel overwicht. Zijn tegenstander bleef echter dreigingen creëren. Helaas miste Derin er hier eentje en en verloor de partij. Uiteindelijk behaalde hij een prachtige zilveren medaille, al vermoed ik dat hij stiekem op goud had gehoopt.